Probleemoplossend denken.
Met mijn blog over milieu ga ik met de deur in huis vallen: ik maak mij grote zorgen. Het is natuurlijk een open deur: wie is er niet verontrust over de verschraling van de ecosystemen, de toenemende CO2 – uitstoot (los van de discussie over klimaatsverandering lijkt mij het niet verstandig van de mensheid dat ze de samenstelling van de atmosfeer verandert in een systeem dat al bij al goed functioneerde), de afvalproblematiek, enz?
De meeste mensen beseffen echter onvoldoende aan den lijve (!) wat voor een negatieve gevolgen dit nu al begint te hebben, ofwel wegens een gebrek aan informatie in ontwikkelingslanden, ofwel wegens een gebrek aan inzicht in een veelheid aan informatie in ontwikkelde landen (ik gebruik de toepassing van mensenrechten als criterium voor ontwikkeling van een land). Er is immers onvoldoende druk op de pseudo-elite (politiek, economisch, sociaal, maar niet waarheidsgetrouw) vanuit de bevolking om het verschil te maken. Ook getuigt onvoldoende voorbeeldgedrag (bvb. vegetarische maaltijden tot zich nemen als volwassene) vanwege het individu van laksheid. Het individu, in het Westen alleszins, gebruikt dan als excuus de befaamde leugen vanuit de positivistische wetenschap: “we zijn niet meer dan dieren die gescheiden van elkaar leven via evolutionaire wetten waar de meest aangepaste soort heerst” (cfr. mijn blog over spiritualiteit). Volgens mij is het dus de concrete toetsing aan relevante informatie over zijn omgang met de natuur dat de mens dit soort problemen kan oplossen.
Nochtans zijn vele problemen waar de mensen mee kampen, te herleiden tot één kernprobleem: overbevolking. Ik zie maar twee echte, dus constructieve, oplossingen waarbij het geloof in de mens behouden blijft: namelijk ruimteexploratie en het offensief inzetten tegen woestijnvorming (hiermee even abstractie gemaakt van het courante natuurbehoud, wat natuurlijk niet genoeg is, bewijzen daarvan zie je elke dag). Wat dit laatste betreft ben ik een leek en had ik dus graag geweten hoe je deze min of meer desolate landschappen terug van een vacuüm naar een meer zinvol bestaan brengt. Alvast bedankt.
oktober 17, 2008 | Gepubliceerd in Milieu



