Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de laatste decennia de moraal nodig voor een krachtig functioneren van de economie fors vooruitloopt op de algemene moraal. Dan spreken we nog niet over de moraal inzake de omgang met de natuur in het bijzonder. M.a.w. we zijn zodanig vandaag aan het hardlopen, terwijl we gisteren nog aan het kruipen waren dat we door overmoed wel eens flink zouden kunnen struikelen over onze eigen voeten, zoniet een boomwortel, bij wijze van spreken.

Voorbeelden hiervan zijn legio, neem de ongebalanceerde politiek-economisch-sociaal-ecologische groei in China, waar de Chinese politieke leiders er niet gerust op zijn dat de relatie met hun bevolking op zijn minst een beetje snor zit.  Zodanig dat de Communistische top natuurlijk verslaafd geraakt aan controle, met alle gevolgen van dien. Dit zal niet blijven ‘goed’ gaan, en dit zeg ik met de beste bedoelingen.